2020 നവംബർ 7, ശനിയാഴ്‌ച

ഞാൻ ആണ് മുഖ്യമന്ത്രി എങ്കിൽ (4)

 

നല്ല നാളെ

ഞാൻ ആണ് മുഖ്യമന്ത്രി എങ്കിൽ (4)

ലക്‌ഷ്യം. ഒരു ക്ഷേമ രാഷ്ട്രം

ക്ഷേമ രാഷ്ട്രം എന്നാൽ യൗവ്വനയുക്തയും അതി സുന്ദരിയും ആയൊരു യുവതി സർവാഭരണ വിഭൂഷിതയായി ഏത് അർദ്ധ രാത്രിയിലും രാജ്യത്തെവിടെയും ഭയമേതുമില്ലാതെ സുരക്ഷിതയായി സഞ്ചരിയ്ക്കുവാൻ കഴിയുന്ന രാഷ്ട്രം.

 എങ്ങിനെ 10 പൈസ പോലും ചെലവില്ലാതെ 140 നിയമസഭാ മണ്ഡലങ്ങളിൽ നിന്നും ജയിച്ചു കയറാം.

1,000 വാട്ട്സിന്റെ ആംപ്ലിഫയറും പർവതം പോലത്തെ സ്പീക്കറും ഒക്കെയായി ചെവി പൊട്ടുന്ന അത്ര ഉച്ചത്തിൽ പ്രസംഗിയ്ക്കുന്നതാണ് മിക്കവാറും എല്ലാ പ്രസംഗവേദികളിലെയും രീതി. എന്നാൽ സദസിന്റെ ശ്രദ്ധ സ്റ്റേജിലേക്ക് വരുന്നു എങ്കിൽ ഇങ്ങനത്തെ ശബ്ദ ഘോഷം ആവശ്യമില്ല. അങ്ങിനെ സദസിന്റെ ശ്രദ്ധ സ്റ്റേജിലേക്ക് വരണമെങ്കിൽ പറയുന്ന വിഷയത്തിന് കാമ്പുണ്ടാകണം.

 ഇതുപോലെ തന്നെയാണ് രാഷ്ട്രീയപാർട്ടികളുടെ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രചാരണവും. ജനങ്ങളെ ആകർഷിയ്ക്കുവാൻ പറ്റിയ വിഷയങ്ങൾ ഒന്നുമില്ല. പറയുവാൻ പുതിയതായി ഒന്നുമില്ല. അപ്പോൾ ഒരു ഓളം സൃഷ്ഠിയ്ക്കുക. അത്ര മാത്രം. അതിനു വേണ്ടി എത്ര മാത്രം പണവും സമയവും ആണ് ചെലവിടേണ്ടി വരുന്നത്.

വോട്ടർമാർ പ്രധാനമായും രണ്ടു തരത്തിലുള്ളവർ ആണ്. കടുത്ത പാർട്ടി അനുഭാവികൾ ആദ്യത്തേത്. അവർ എന്ത് വന്നാലും സ്വന്തം പാർട്ടിയ്‌ക്കെ കുത്തൂ. ബാക്കിയുള്ളവരെ നിഷ്പക്ഷ വോട്ടർമാർ എന്ന് വിളിയ്ക്കാം. ഈ നിഷ്‌പക്ഷ വോട്ടർമാരെ കിട്ടാൻ ആണ് ഈ ബഹളങ്ങൾ മുഴുവനും.

ഇത്രയും അധ്വാനവും പണച്ചെലവും സമയ നഷ്ടവും ഒക്കെയുള്ള, പരമ്പരാഗത രീതിയിൽ ഉള്ള തിരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രചാരണ രീതി നമുക്ക് പറ്റില്ല. പകരം ഒട്ടും പണച്ചെലവില്ലാതെ, വളരെ എഫക്റ്റീവ് ആയി ഒരു ഐഡിയ പ്രചരിപ്പിയ്ക്കുവാൻ കഴിയുമെങ്കിൽ അതല്ലേ നല്ലത്. ഇന്നത്തെ ആധുനിക ടെക്‌നോളജിയെ പരമാവധി ഉപയോഗപ്പെടുത്തിയാൽ ഇത് സാധ്യമാണ്.

അതായത് നമുക്കെല്ലാമറിയുന്ന വാട്ട്സ്ആപ്പ്, ഫേസ്ബുക്ക്, യൂട്യൂബ്, ബ്ലോഗ് തുടങ്ങിയവയെ പരമാവധി ഉപയോഗപ്പെടുത്തുക. 

ഇന്ന് സോഷ്യൽ മീഡിയ ഉപയോഗിയ്ക്കുവാൻ അറിയാത്തവർ ആയി ഒരാളെങ്കിലും ഇല്ലാത്ത വീടുകൾ വളരെ അപൂര്വമായിരിയ്ക്കും. ഏറിയാൽ  അഞ്ചോ പത്തോ ശതമാനം വീടുകൾ മാത്രം. ബാക്കിയുള്ള 90 ശതമാനം വീടുകളിലെയും ഒരാളിലേയ്ക്ക് ഈ ആശയം എത്തിയാൽ മതി. ആ ഒരാൾ ആ വീട്ടിലെ ബാക്കിയുള്ളവരെ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു ബോധ്ദ്യപ്പെടുത്തിക്കൊള്ളും.

നമ്മുടെ ആശയത്തിന്, ജനത്തെ ആവേശം കൊള്ളിയ്ക്കുവാൻ ഉള്ള ശക്തി ഉണ്ടെങ്കിൽ, അങ്ങിനെ ആവേശം കൊള്ളിയ്ക്കുവാൻ വോട്ടെടുപ്പിന് മുൻപുള്ള ഒരാഴ്ച മാത്രം മതി. പക്ഷേ അപ്പോഴേയ്ക്കും നമ്മുടെ രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടി രജിസ്റ്റർ ചെയ്യപ്പെട്ട് ആ കോമ്മൺ പ്ലാറ്റഫോമിൽ  ഒറ്റ ചിഹ്നത്തിൽ മത്സരിയ്ക്കുന്ന സ്ഥാനാർത്ഥികൾ ഉണ്ടായിരിയ്ക്കണം. 

നമ്മൾ ഒറ്റയ്ക്ക് മത്സരിച്ച് ജയിച്ച് അധികാരത്തിൽ വരണം. എങ്കിലേ നമ്മുടെ ആശയങ്ങൾ പ്രാവർത്തികമാക്കുവാൻ ആവൂ. അങ്ങിനെ നൂറു ശതമാനവും പ്രാവർത്തിക്കായെങ്കിലേ ക്ഷേമ രാഷ്ട്രം എന്ന ലക്ഷ്യത്തിൽ എത്തൂ. 

എന്നാൽ നല്ലൊരാശയം ഈ വോട്ടര്മാരുടെ ഇടയേലേയ്ക്ക് ഇട്ടുകൊടുത്താൽ അവർ അത് ഏറ്റെടുക്കും. ഒരാളിൽ നിന്നും അടുത്ത ആളിലേക്ക് അവിടെ നിന്നും അടുത്ത ആളിലേക്ക് അങ്ങിനെ പടർന്നുകൊണ്ടിരിയ്ക്കും. അങ്ങിനെ പടരണമെങ്കിൽ ഇട്ടു കൊടുക്കുന്ന വിഷയത്തിന് ജനങ്ങളെ ഉന്മാദ നൃത്തമാടിയ്ക്കുവാൻ ഉള്ള ശക്തിയുണ്ടാകണം. 

ഇതാണ് ജനങ്ങളെ ഉന്മാദ നൃത്തമാടിയ്ക്കുവാൻ ശക്തി ഉള്ള ആ കാമ്പ്.  

60 വയസു കഴിഞ്ഞ ഓരോരുത്തർക്കും സർക്കാർ ജീവനക്കാർക്ക് ലഭിയ്ക്കുന്ന അതേ പെൻഷൻ. ചുരുങ്ങിയത് 25,000 രൂപ.

സ്വകാര്യ മേഖലയിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന എല്ലാവര്ക്കും സർക്കാർ സർവീസിൽ അതേ ജോലി ചെയ്യുന്നവർക്ക് ലഭിയ്ക്കുന്ന അതേ ശമ്പളം. ഇത് നിയമം മൂലം നിർബന്ധമാക്കും.

എല്ലാവര്ക്കും ജോലി. ജോലി ഇല്ലാത്തവരായി ഒരാളും ഉണ്ടാവില്ല. എല്ലാവരും നിര്ബന്ധമായും ജോലി ചെയ്യണം.

ഇനി കർഷകരുടെ കാര്യം. കർഷകരുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ എങ്ങിനെ പരിഹരിയ്ക്കാം എന്ന് കഴിഞ്ഞ അധ്യായത്തിൽ വിശദീകരിച്ചത് ആണ്.

ഇനി സ്വയം തൊഴിൽ ചെയ്യുന്ന ടാക്സി, ഓട്ടോറിക്ഷ, ഇലക്ട്രിക്കൽ, പ്ലംബിംഗ്, ആശാരി, മൽസ്യ തൊഴിലാളി തുടങ്ങി എല്ലാവര്ക്കും എല്ലാ ചെലവും കഴിഞ്ഞ് മാസം 30,000 രൂപ കിട്ടത്തക്കവണ്ണം കൂലി നിശ്ചയിക്കും.(ആഴ്ചയിൽ 5 ദിവസം ജോലി)

എല്ലാവര്ക്കും സൗജന്യ വിദ്യാഭ്യാസം. എത്ര വരെ പഠിയ്ക്കണമോ അത്രയും.

രാജ്യത്തെ മുഴുവൻ ആളുകൾക്കും ജീവിതകാലം മുഴുവൻ സൗജന്യ ചികിത്സ. ഒരു കുട്ടി ജനിയ്ക്കുന്നതു മുതൽ മരിയ്ക്കുന്നതു വരെ. ജനിയ്ക്കുന്ന ഓരോ കുട്ടിയും നാടിന്റെ സ്വത്താണ്. നിധിയാണ്. ആ നിധിയെ  പൊന്നുപോലെ നോക്കണം. വളർത്തിക്കൊണ്ടു വരണം. നാളെ ഈ നാടിനെ നേർ വഴിയ്ക്ക് നയിച്ചുകൊണ്ട് പോവേണ്ടവൻ ആണ്.

എല്ലാവരും ഇന്ന് കിട്ടുന്ന പണം കൊണ്ട് അടിച്ചുപൊളിച്ചു ജീവിച്ചുകൊള്ളൂ. നാളേക്കായി ഒന്നും സമ്പാദിച്ചു വയ്‌ക്കേണ്ട. നാളത്തെ കാര്യം സർക്കാർ നോക്കിക്കൊള്ളും. ആഴ്ചയിൽ 5 ദിവസം ജോലി ചെയ്യുന്നു. അതുകഴിഞ്ഞുള്ള 2 ദിവസം സായിപ്പിനെപ്പോലെ ജീവിതം ആഘോഷിയ്ക്കൂ. ആസ്വദിയ്ക്കൂ. അര്മാദിയ്ക്കൂ. എന്നിട്ട് നാളെയെക്കുറിച്ചു അല്ലലില്ലാതെ മനസമാധാനത്തോടെ കിടന്നുറങ്ങൂ.

ഇത്രയും കാര്യങ്ങൾ പോരേ ജനത്തെ ആവേശം കൊള്ളിയ്ക്കാൻ?

ഈ ആശയം ജനങ്ങളിലേക്ക് ഇട്ടു കൊടുത്താൽ നിഷ്‌പക്ഷ വോട്ടർമാർ മാത്രമല്ല കടുത്ത പാർട്ടി അനുഭാവികൾ പോലും ഇത് ഏറ്റെടുക്കും. ഒരു പക്ഷേ പരസ്യ നിലപാട് എടുത്തില്ലെങ്കിൽ പോലും വോട്ടു ചെയ്യുന്നത് നമ്മുടെ സ്ഥാനാർത്ഥിയ്ക്ക് ആയിരിയ്ക്കും.

ഇതിനൊക്കെയുള്ള പണം എങ്ങിനെ കണ്ടെത്തും?

ഈ ചോദ്യത്തിനുള്ള മറുപടി ഇത് വരെ പൂർണമായി പറഞ്ഞിട്ടില്ല. അത് കുറച്ചു വലിയ വിഷയം ആണ്. വിശദീകരിച്ചു പറയേണ്ടതുണ്ട്. അത് മറ്റൊരധ്യായത്തിൽ പ്രതീക്ഷിയ്ക്കാം.

എങ്ങിനെ എല്ലാവര്ക്കും തൊഴിൽ ലഭിയ്ക്കും?

ഈ ചോദ്യത്തിനുള്ള ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരം നാളെ.

 

അപ്പോൾ നാളെ കാണാം.

  

TV Jose, mob : 8891001003

November 8, 2020

2020 നവംബർ 6, വെള്ളിയാഴ്‌ച

ഞാൻ ആണ് മുഖ്യമന്ത്രി എങ്കിൽ (3)

 

നല്ല നാളെ

ഞാൻ ആണ് മുഖ്യമന്ത്രി എങ്കിൽ (3)

ലക്‌ഷ്യം. ഒരു ക്ഷേമ രാഷ്ട്രം

ക്ഷേമ രാഷ്ട്രം എന്നാൽ യൗവ്വനയുക്തയും അതി സുന്ദരിയും ആയൊരു യുവതി സർവാഭരണ വിഭൂഷിതയായി ഏത് അർദ്ധ രാത്രിയിലും രാജ്യത്തെവിടെയും ഭയമേതുമില്ലാതെ സുരക്ഷിതയായി സഞ്ചരിയ്ക്കുവാൻ കഴിയുന്ന രാഷ്ട്രം.

കര്ഷകന് വേണ്ടത് സബ്സിഡി അല്ല.

ഒരു രാജ്യത്തെ മുഴുവൻ ജനങ്ങൾക്കും ഉണ്ണുവാനുള്ളത് ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്നത് കർഷരാണ്. രാജ്യത്തിന് വിദേശ നാണ്യം നേടിത്തരുന്ന നാണ്യ വിളകൾ ഉൽപ്പാദിപ്പിയ്ക്കുന്നതും കർഷകർ തന്നെ. അങ്ങിനെയുള്ള അവനെ കണ്ണിലെ കൃഷ്ണമണിയെ പോലെ സംരക്ഷിയ്ക്കേണ്ടത് ഉണ്ട്. എല്ലാവരും അവനെ ആദരവോടെ നോക്കി കാണുന്ന അവസ്ഥയുണ്ടാവണം. ആ ആദരവ് വായ് കൊണ്ട് പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് മാത്രം കിട്ടില്ല. പ്രവർത്തിയിൽ വരണം. ആ ആദരവ് ഉണ്ടണ്ടാകണം എങ്കിൽ അവന്റെ പോക്കറ്റ് നിറയെ കാശുണ്ടാവണം. അതിനു അവന്റെ അധ്വാനത്തിന് തക്ക പ്രതിഫലം ലഭിയ്ക്കണം.

കർഷന്റെ ഉൽപ്പന്നത്തിന്,  ഏതൊരു വ്യാവസായിക ഉൽപ്പന്നത്തിനും ലഭിയ്ക്കുന്നതുപോലെ മുടക്കുമുതലും ലാഭവും കിട്ടണം. ആ ലാഭം എന്നത് അവനും അവന്റെ കുടുംബത്തിനും ഒരു വര്ഷം മുഴുവനും അന്തസോടെ ജീവിയ്ക്കുവാൻ ആവശ്യമായത്ര പണം. അവനും വീട് വേണം, വീട് എയർ കണ്ടീഷൻ ചെയ്യണം, കാറ് വേണം, മക്കളെ പഠിപ്പിയ്ക്കണം തുടങ്ങി....

ഇതെങ്ങിനെ സാധിയ്ക്കാം? 

വളരെ എളുപ്പമല്ലേ? പക്ഷേ സർക്കാരിന് ഇച്ഛാശക്തി ഉണ്ടായിരിക്കണം. കർഷകരും ഈ കൂട്ടുകുടുംബത്തിലെ അംഗങ്ങൾ ആണെന്ന ബോധ്യമുണ്ടായിരിയ്ക്കണം.

ഓരോ കാര്ഷികോല്പന്നത്തിന്റെയും വില എത്രയെന്നു വാങ്ങുന്നവനോ കച്ചവടക്കാരനോ അല്ല ഉൽപ്പാദിപ്പിയ്ക്കുന്നവൻ ആയിരിയ്ക്കണം തീരുമാനിയ്ക്കേണ്ടത്. അവനു അത് സാധിയ്ക്കാത്തതുകൊണ്ട് ആണ്  സർക്കാർ തീരുമാനിക്കണം എന്ന് പറയുന്നത്. ആ വില ആ ഉല്പന്നം ഉൽപ്പാദിപ്പിയ്ക്കുവാൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ എത്രയാണോ ചെലവായത് അതും ന്യായമായ ലാഭവും ചേർത്തത് ആയിരിയ്ക്കണം. യാതൊരു കാരണവശാലും ആ വിലയിൽ കുറച്ചു വിൽക്കുവാൻ അനുവദിയ്ക്കരുത്. അങ്ങിനെ വില കുറച്ചു വിൽക്കാതിരിയ്ക്കണം എങ്കിൽ കർഷകരിൽ നിന്നും സർക്കാർ നേരിട്ട് സാധനങ്ങൾ വാങ്ങണം. എന്നിട്ട് കച്ചവടക്കാർക്ക് വിതരണം ചെയ്യണം. ഉദാഹരണത്തിന് മിൽമ പാല് സംഭരിയ്ക്കുന്നതു പോലെ. നൂറു ശതമാനവും മിൽമ ചെയ്യുന്നതുപോലെ അല്ല ചെയ്യേണ്ടത്. പാലുൽപ്പാദകന് ഇപ്പോഴും ന്യായ വില കിട്ടുന്നുണ്ടെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നില്ല.

ഇപ്പോൾ കർഷർക്ക് കൊടുത്തുകൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്ന എല്ലാ സബ്സിഡികളും സൗജന്യങ്ങളും നിറുത്തുക. കര്ഷകന് വേണ്ടത് സൗജന്യങ്ങളോ സബ്സിഡികളോ അല്ല. അവന്റെ ഉൽപ്പന്നത്തിന് ന്യായമായ വിലയാണ്. വില സ്ഥിരതയാണ്. മറ്റൊന്നും വേണ്ട. സൗജന്യ വൈദ്യുതി വേണ്ട. വളം വേണ്ട. സബ്സിഡി വേണ്ട. പകരം പ്രകൃതി  ദുരന്തം, വരൾച്ച, പ്രളയം, കാട്ടു മൃഗങ്ങളുടെ ശല്യം... എന്നുതുടങ്ങി എല്ലാത്തരം നഷ്ടങ്ങളിൽ നിന്നും ഉള്ള സംരക്ഷണം ആണ് വേണ്ടത്. 100% നഷ്ടപരിഹാരം.

ഓരോ കൃഷിയും എന്താണെന്നും എങ്ങനെയാണെന്നും എവിടെയാണെന്നും തുടങ്ങി ആ കൃഷിയുടെ തുടക്കം മുതൽ വിളവെടുപ്പു കഴിഞ്ഞ് സർക്കാരിന് വിറ്റ് പണം കിട്ടുന്നതുവരെ ഉള്ള എല്ലാ വിവരങ്ങളും അടങ്ങിയ പ്രോജക്ട് റിപ്പോർട്ട്‌ സർക്കാരിന് സമർപ്പിച്ചു അംഗീകാരം ലഭിച്ചതിന് ശേഷമേ കൃഷി തുടങ്ങാവൂ.

ഏതെങ്കിലും കാരണവശാൽ ഉദ്ദേശിച്ച വിളവ് ലഭിച്ചില്ലെങ്കിൽ, അത് കൃഷിക്കാരന്റ നോട്ടക്കുറവോ മനഃപ്പൂർവമുള്ള അനാസ്ഥയോ അശ്രദ്ധയോ മൂലമല്ലെങ്കിൽ ആ നഷ്ടം നൂറു ശതമാനവും സർക്കാർ നികത്തി കൊടുക്കണം.

യാതൊരു കാരണവശാലും സംസ്ഥാനത്തിന്റെ പുറത്തുനിന്നും ഉള്ള ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്ന്‌ വില കുറച്ചു കൊടുക്കുവാൻ അനുവദിയ്ക്കരുത്.

സംസ്ഥാനത്തിന്റെ അതിർത്തികൾ മുഴുവനും ക്ലോസ് ചെയ്യണം. കൃത്യമായ പരിശോധന ഇല്ലാതെ ഒരു സാധനവും അങ്ങോട്ടോ ഇങ്ങോട്ടോ കൊണ്ടു പോവാൻ അനുവദിയ്ക്കരുത്.

ഏതൊരു കുടുംബനാഥനും തന്റെ കുടുംബത്തിലെ മുഴുവൻ അംഗങ്ങളുടെയും ക്ഷേമം ഉറപ്പു വരുത്തേണ്ട ബാധ്യതയുണ്ട്. അതുപോലെ തന്നെയായിരിയ്ക്കണം ഒരു നാട് ഭരിയ്ക്കുന്ന സർക്കാരും.

ഒരു രാജ്യം എന്നത് ഒരു വലിയ കൂട്ടു കുടുംബം പോലെ ആയിരിയ്ക്കണം. മുഖ്യമന്ത്രി ആണ് ആ കുടുംബത്തിന്റെ കാരണവർ. ആ വലിയ കൂട്ടു കുടുംബത്തലെ ഓരോ അംഗത്തിന്റെയും ക്ഷേമം ഉറപ്പു വരുത്തേണ്ടത് ആ കാരണവരുടെ ഉത്തരവാദിത്വം ആണ്.

ഈ പറഞ്ഞത് എല്ലാം കാര്യക്ഷമതയോടെ നടപ്പാവണം എങ്കിൽ ആദ്യം സമ്പൂർണ ഡിജിറ്റൈസേഷൻ നടക്കണം.

ഡിജിറ്റൈസേഷനും കഷ്‌ലെസ്സും പേപ്പർലെസും ഒക്കെ ആവണം എങ്കിൽ നമ്മുടെ സർക്കാർ അധികാരത്തിൽ വരണം. നിലവിൽ ഉള്ള ഒരു രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിയും ഇതൊന്നും ചെയ്യുകയില്ല.

ഈ വരുന്ന  തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ 140 മണ്ഡലങ്ങളിലും നമുക്ക് വളരെ എളുപ്പത്തിൽ ജയിയ്ക്കുവാൻ കഴിയും. അതിന് ബാനർ വേണ്ട, മൈക്ക് അനൗൺസ്‌മെന്റ് വേണ്ട, കവല പ്രസംഗങ്ങൾ വേണ്ട, പ്രകടനം വേണ്ട.... അങ്ങിനെയുള്ള പരമ്പരാഗത രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളുടെ രീതികൾ ഒന്നും വേണ്ട. പറയുന്ന വിഷയത്തിൽ കാമ്പുണ്ടായാൽ മതി. ജനം ഏറ്റെടുത്തുകൊള്ളും. അങ്ങിനെ ജനമനസുകളിലേയ്ക്ക് അയയ്‌ക്കേണ്ടുന്ന ആശയങ്ങൾ ആണ് ഞാനീ കുത്തിക്കുറിച്ചുണ്ടാക്കുന്നത്.

 

നാളെ….

എങ്ങിനെ 10 പൈസ പോലും ചെലവില്ലാതെ 140 നിയമസഭാ മണ്ഡലങ്ങളിൽ നിന്നും ജയിച്ചു കയറാം.

 

TV Jose, mob : 8891001003

November 6, 2020

2020 നവംബർ 4, ബുധനാഴ്‌ച

ഞാൻ ആണ് മുഖ്യമന്ത്രി എങ്കിൽ (2)

 

നല്ല നാളെ….

ഞാൻ ആണ് മുഖ്യമന്ത്രി എങ്കിൽ (2)

ലക്‌ഷ്യം. ഒരു ക്ഷേമ രാഷ്ട്രം

ക്ഷേമ രാഷ്ട്രം എന്നാൽ യൗവ്വനയുക്തയും അതി സുന്ദരിയും ആയൊരു യുവതി സർവാഭരണ വിഭൂഷിതയായി ഏത് അർദ്ധ രാത്രിയിലും രാജ്യത്തെവിടെയും ഭയമേതുമില്ലാതെ സുരക്ഷിതയായി സഞ്ചരിയ്ക്കുവാൻ കഴിയുന്ന രാഷ്ട്രം ഏതോ ആ രാഷ്ട്രമാണ് ക്ഷേമ രാഷ്ട്രം.

ഈ ലക്ഷ്യത്തിൽ എത്തുവാൻ ഒരുപാട് ദൂരം സഞ്ചരിയ്ക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഓരോന്നായി പറയാം.

അങ്ങിനെ ചെയ്യണം ഇങ്ങിനെ ചെയ്യണം എന്നൊക്കെ പറയാൻ എളുപ്പമാണ്. ഇതിനൊക്കെയുള്ള പണം എങ്ങിനെ കണ്ടെത്തും?

കുറുക്കുവഴികൾ ഒന്നുമില്ല. നാം തന്നെ കണ്ടെത്തണം. എങ്ങിനെ?

മുൻപ് പറഞ്ഞ മാതൃകയിലേയ്ക്ക് പോകാം.

ഒരു രാജ്യത്തിലെ മുഴുവൻ ജനങ്ങളെയും ഒരു വലിയ കൂട്ട് കുടുംബത്തോട് ഉപമിയ്ക്കണം. മുഖ്യമന്ത്രി ആണ് ആ കൂട്ട് കുടുംബത്തിന്റെ കാരണവർ. ആ വലിയ കൂട്ട് കുടുംബത്തിലെ മുഴുവൻ പേരുടെയും ക്ഷേമം ഉറപ്പു വരുത്തേണ്ടത് ആ കാരണവരുടെ ഉത്തരവാദിത്വം ആണ്.

ഇതിലുണ്ട് ഉത്തരം. കുടുംബാംഗങ്ങൾ തമ്മിൽ പോരും കുശുമ്പും കുന്നായ്മയും തോന്നിവാസവും ഒക്കെ നടക്കുന്നത് എന്റെ കുടുംബത്തിൽ ആണ് എങ്കിൽ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യും? അത് തന്നെ ഇവിടെയും ചെയ്‌താൽ മതി.

യാഥാർഥ്യം ആർക്കും എതിരല്ല

എല്ലാവരും യാഥാർഥ്യം ഉൾക്കൊള്ളണം. കുടുംബത്തിൽ എല്ലാവർക്കും തുല്യ അവകാശമാണ് അങ്ങിനെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ലെങ്കിൽ  ചെയ്യുവാനും ചെയ്യിയ്ക്കാനുമാണ് ഇവിടെ ഒരു മുഖ്യ മന്ത്രിയും ആ മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ഒരു സർക്കാരുമുള്ളതത്. കൂട്ട് കുടുംബത്തിന്റെ കാരണവർ പോലെ.

 

ആദ്യം വേണ്ടത്,

വരുമാനം കൂട്ടണം

വരുമാനം കൂടണമെങ്കിൽ ഭരണ ചെലവ് അങ്ങേയറ്റം കുറയ്ക്കണം. ധൂർത്ത് ഒഴിവാക്കണം. പ്രത്യുത്പ്പാദനപരമല്ലാത്ത ഒന്നും അനുവദിച്ചു കൂടാ.

ഉൽപ്പാദനം വർദ്ധിയ്ക്കണം. ഉൽപ്പാദനത്തെ തടസപ്പെടുത്തുന്ന ഒന്നും അനുവദിച്ചു കൂട.

ഭരണ ചെലവ് കുറയ്ക്കണം. 

അഴിമതി ഇല്ലാതാവണം.

 

ഭരണം കമ്പ്യൂട്ടറിനെ ഏൽപ്പിച്ചാൽ മതി, മുകളിൽ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ ഫലപ്രദമായി നടപ്പാകും.

കമ്പ്യൂട്ടർ കളവ് പറയില്ല, പക്ഷപാതം കാണിയ്ക്കില്ല. പണി മുടക്കില്ല. ഇരുപത്തിനാലു മണിക്കൂറും ജോലി ചെയ്യും. ഇത്തിരി കറണ്ട്. അത് മാത്രം മതി അതിന്.

 

അങ്ങിനെ വരുമാനം കൂടുവാൻ എല്ലാവരും നികുതി കൊടുക്കണം

ഒരു രൂപ വരുമാനം ഉള്ളവൻ ആകട്ടെ ഒരു ലക്ഷം കോടി രൂപ  വരുമാനം ഉള്ളവൻ ആകട്ടെ എല്ലാവരും നികുതി കൊടുക്കണം. നികുതി ഈടാക്കേണ്ടത് ഫ്ലാറ്റ് ആയിട്ടായിരിയ്ക്കണം സ്ളാബ് അടിസ്ഥാനത്തിൽ ആയിരിയ്ക്കരുത്.10 ശതമാനം ആയിക്കൊള്ളട്ടെ 20 ശതമാനം ആയിക്കൊള്ളട്ടെ 40 ശതമാനം ആയിക്കൊള്ളട്ടെ അത് എല്ലാവര്ക്കും ഒരുപോലെ ആയിരിയ്ക്കണം. ഒരേ നിരക്കിൽ തന്നെ  ആയിരിയ്ക്കണം.

അപ്പോൾ ചോദിയ്ക്കാം പാവപ്പെട്ടവൻ എങ്ങിനെ നികുതി കൊടുക്കും എന്ന്?

പാവപ്പെട്ടവൻ നികുതി കൊടുക്കേണ്ടല്ലോ. ചെറിയ വരുമാനത്തിന് ചെറിയ നികുതി അല്ലേ വരൂ. വലിയ വരുമാനത്തിന് വലിയ നികുതിയും.  വരുമാനത്തിനാണ് നികുതി. വരുമാനം ഇല്ലാത്തവന് നികുതിയും ഇല്ല. സമൂഹത്തിലെ ഏറ്റവും താഴെ ഉള്ള ആൾ എന്ന് നാം കരുതുന്ന ആദിവാസിയ്ക്കുവരെ മാസം 40,000 ഉം 50,000 ഉം ഒക്കെ പ്രതിമാസം ലഭിയ്ക്കുന്ന അവസ്ഥയിലേയ്ക്ക് എത്തുവാൻ അധിക കാലം ഒന്നും വേണ്ട. ഏറിയാൽ 5 വർഷം മതി. 

ഏതു തൊഴിലിനും പ്രതിഫലം എത്രയെന്നു തീരുമാനിയ്ക്കുന്നത് തൊഴിലാളിയോ തൊഴിൽ ഉടമയോ ആയ്രിരിയ്ക്കരുത്. സർക്കാരായിരിയ്ക്കണം.

വിദേശത്തു നിന്നയയ്ക്കുന്ന സമ്പാദ്യത്തിനും നികുതി നൽകണം.

വിദേശത്തുനിന്നും നാട്ടിലേക്കയയ്ക്കുന്ന പണത്തിനും, അത് ആ ആളുടെ വരുമാനത്തിലേയ്ക്ക് ആണെങ്കിൽ, തീർച്ചയായും നികുതി നൽകണം. നികുതി നൽകുന്ന കാര്യത്തിൽ പ്രവാസി എന്നോ സ്വദേശി എന്നോ വ്യത്യാസം ഉണ്ടാവരുത്.

ഏതൊരു രാജ്യത്തിനും പുരോഗതി ഉണ്ടാവണമെങ്കിൽ ഉൽപ്പാദനം വർദ്ധിയ്ക്കണം. ഉൽപ്പാദനം വർദ്ധിയ്ക്കുമ്പോൾ ഉൽപ്പന്നം ലഭിയ്ക്കും. ആ ഉൽപ്പന്നം വിൽക്കുമ്പോൾ പണം ലഭിയ്ക്കും. ആ പണം ഉപയോഗിച്ചു് എന്തും വാങ്ങാം. അതുകൊണ്ട് പരമാവധി ഉൽപ്പാദനം വർദ്ധിപ്പിയ്ക്കുക എന്നതായിരിയ്ക്കണം സർക്കാരിന്റെ നയം. അതിനെ തടസപ്പെടുത്തുന്ന ഒന്നും അനുവദിച്ചു കൂടാ.

ഉൽപ്പാദനം വർദ്ധിയ്ക്കുവാൻ എന്ത് ചെയ്യണം?

ഉൽപ്പാദനം വർദ്ധിയ്ക്കുവാൻ  തൊഴിലാളി മാത്രം വിചാരിച്ചതുകൊണ്ടോ വ്യവസായി മാത്രം വിചാരിച്ചതുകൊണ്ടോ ഇവർ രണ്ടു കൂട്ടരും വിചാരിച്ചതുകൊണ്ടോ മാത്രം ആയില്ല. സർക്കാരും കൂടി വിചാരിയ്ക്കണം. ഇവർ മൂന്നു പേരും ഒപ്പത്തിനൊപ്പം നിൽക്കുമ്പോൾ ഉത്പാദനം കൂടും. ഉൽപ്പാദനം കൂടുന്നതിനാൽ മുതലാളിയ്ക്ക് സന്തോഷം. തൊഴിലും നല്ല ശമ്പളവും ലഭിയ്ക്കുന്നതുകൊണ്ട് തൊഴിലാളിയ്ക്കും സന്തോഷം. കൂടുതൽ നികുതി ലഭിയ്ക്കുന്നതുമൂലം സർക്കാരും ഹാപ്പി.

പണക്കാരനെ പന പോലെ വളരാൻ അനുവദിയ്ക്കണം.

എന്തിന് പണക്കാരനെ  പന പോലെ വളർത്തണം?

പണക്കാരന്റെ കയ്യിൽ പണം വന്നാൽ അവൻ അത് അടിച്ചു പൊളിച്ചു തീർക്കില്ല. അത് എവിടെയെങ്കിലും റീ ഇൻവെസ്റ് ചെയ്ത് വർദ്ധിപ്പിയ്ക്കുവാനെ നോക്കൂ. അങ്ങിനെ റീ ഇൻവെസ്റ്റ് ചെയ്യുമ്പോൾ ധാരാളം പേർക്ക് പുതിയതായി തൊഴിൽ ലഭിയ്ക്കുന്നു. സർക്കാരിന് കൂടുതൽ നികുതിയും ലഭിയ്ക്കുന്നു.

എന്നാൽ ഈ വ്യവസായിയെ വരച്ച വരയിൽ നിർത്തുവാനും സർക്കാരിന് കഴിയണം. അങ്ങിനെ വരച്ച വരയിൽ നിറുത്തുവാൻ എന്ത് ചെയ്യണം? അതിനാണ് ഭരണം കംപ്യുട്ടറിനെ ഏൽപ്പിയ്ക്കണം എന്ന് പറയുന്നത്. (ഡിജിറ്റ്റൈസേഷൻ).

ഒരു തീരുമാനം എടുക്കേണ്ടിടത്ത് മനുഷ്യൻ വരുന്നതാണ് സകല അഴിമതിയ്ക്കും സ്വജന പക്ഷപാതത്തിനും കാരണം. ഇന്നത്തെ ഏതു ജോലിയും ചെയ്യുവാൻ ഇന്നത്തെ കമ്പ്യൂട്ടറിന് പ്രാപ്തിയുണ്ട്.

കമ്പ്യൂട്ടർ കളവ് പറയില്ല, പക്ഷപാതം കാണിയ്ക്കില്ല. പണി മുടക്കില്ല. ഇരുപത്തിനാലു മണിക്കൂറും ജോലി ചെയ്യും. ഇത്തിരി കറണ്ട്. അത് മാത്രം മതി അതിന്.

അതുകൊണ്ട് സർക്കാരിന്റെ മുഴുവൻ പ്രവർത്തനവും കമ്പ്യൂട്ടർ വഴിയാകണം. സമ്പൂർണ ഡിജിറ്റൈസേഷൻ.

ഒരു പത്തിരുപത് വർഷങ്ങൾക്ക് മുന്പായിരുന്നുവെങ്കിൽ ഒരു രാജ്യം ഭരിയ്ക്കുന്ന ഭരണാധികാരി വിചാരിച്ചാൽ മാത്രമേ  സദ്ഭരണം സാധ്യമാകുമായിരുന്നുള്ളൂ ആ ഭരണാധികാരി മനുഷ്യ സ്നേഹിയും നല്ല മനസ്സിനുടമയും വിഷൻ ഇല്ലാത്ത ആളുമാണെങ്കിൽ പൊതുജനത്തിന്റെ കാര്യം കഷ്ടം തന്നെ.

എന്നാൽ ഇന്ന് അങ്ങിനെയല്ല. ഇന്ന് ടെക്നോളജി ലഭ്യമാണ്. ആ ടെക്നൊളജിയെക്കൂടി കൂട്ടിയാൽ മതി. ഭരണാധികാരി എത്ര മോശം ആളാണെങ്കിലും അഴിമതി ചെയ്യുവാനോ ദുർഭരണമോ നടക്കില്ല.

പൂട്ടില്ലാത്ത പെട്ടിയിൽ നിന്നും ഏതു പുണ്യവാളനും മോഷ്ടിയ്ക്കും. അപ്പോൾ മോഷണം നടക്കാതിരിയ്ക്കണം എങ്കിൽ പെട്ടി നല്ല താഴിട്ടു പൂട്ടുക എന്നത് മാത്രമാണ് പ്രതിവിധി. അങ്ങിനെ പൂട്ടുന്നതിനാണ് ഭരണം കമ്പ്യൂട്ടറിനെ ഏൽപ്പിയ്ക്കണം എന്ന് പറയുന്നത്.

ആദ്യം എല്ലാം ഡിജിറ്റൈസ് ചെയ്യുന്നു. പിന്നെ ക്യാഷ് ലെസ്സ്. അത് കഴിഞ്ഞു പേപ്പർലെസ്സ്. അതോടെ അഴിമതി, ഗുണ്ടായിസം, മോഷണം, മാഫിയ തുടങ്ങിയവ എല്ലാം അവസാനിയ്ക്കുന്നു. ആർക്കെങ്കിലും അഴിമതി നടത്തണം എന്ന് വിചാരിച്ചാൽ പോലും നടക്കില്ല.

എല്ലാവരും നികുതി നൽകണം. ഒരു രൂപ വരുമാനം ഉള്ളവൻ തൊട്ട് ഒരു ലക്ഷം കോടി വരുമാനം ഉള്ളവൻ വരെ  നികുതി നൽകണം.

ചുരുക്കം പറഞ്ഞാൽ എല്ലാവരും നികുതി നൽകണം. ആരും അതിൽ നിന്നും ഒഴിവാകുന്നില്ല.

ഒരു രൂപ ആകട്ടെ ഒരു ലക്ഷം കോടി രൂപ ആകട്ടെ. അക്കൗണ്ടിൽ കൂടിയേ ട്രാൻസാക്ഷൻ നടക്കൂ. സോഴ്സ് വെളിപ്പെടിത്തുകയും വേണം. ആര്   ആർക്ക് കൊടുക്കുന്നു? എന്തിനു കൊടുക്കുന്നു? ഇടപാട് ചെയ്തുകൊടുത്ത ജോലിക്കാരന്റെ പേരും ID യും സമയവും ഉൾപ്പടെ എല്ലാ വിവരങ്ങളും കമ്പ്യൂട്ടറിൽ രജിസ്റ്റർ ആവുന്നു.

ഇത്രയും ആയാൽ  പിന്നെ സർക്കാർ ഓഫിസുകൾ തന്നെ ആവശ്യമില്ല. സർക്കാർ ഓഫീസുകൾ പ്രവർത്തിയ്ക്കുന്ന കെട്ടിടങ്ങൾ എല്ലാം ഒന്നുകിൽ വിൽക്കാം അല്ലെങ്കിൽ വാടകയ്ക്ക് കൊടുക്കാം.

ക്ഷേമ രാഷ്ട്രം എന്ന ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് ഇനിയും ഒരു പാട് ദൂരമുണ്ട്.

അപ്പോൾ ഇനി നാളെ കാണാം.

 

TV Jose, mob: 8891001003

November 4, 2020

ഞാൻ ആണ് മുഖ്യമന്ത്രി എങ്കിൽ (1)

 

നല്ല നാളെ....

നമ്മുടെ നാടും നാട്ടാരും ഇന്ന്  നേരിടുന്ന സകല പ്രശ്നങ്ങൾക്കും ഉള്ള പ്രതിവിധി. (1)

5 വർഷത്തെ ഇടവേളയ്ക്ക് ശേഷം ഞാൻ വീണ്ടും ആക്റ്റീവ് ആവുകയാണ്.

ആദ്യം ഞാൻ ഒരു മാതൃക അവതരിപ്പിയ്ക്കാം.


ഒരു രാജ്യത്തിലെ മുഴുവൻ ജനങ്ങളെയും ഒരു വലിയ കൂട്ട് കുടുംബത്തോട് ഉപമിയ്ക്കണം. മുഖ്യമന്ത്രി ആണ് ആ കൂട്ട് കുടുംബത്തിന്റെ കാരണവർ. ആ വലിയ കൂട്ട് കുടുംബത്തിലെ മുഴുവൻ പേരുടെയും ക്ഷേമം ഉറപ്പു വരുത്തേണ്ടത് ആ കാരണവരുടെ ഉത്തരവാദിത്വം ആണ്.

 

ഞാൻ, എന്റെ ഭാര്യ, രണ്ടു കുട്ടികൾ, എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും.

ഈ കുടുംബത്തിന്റെ എല്ലാ ആവശ്യങ്ങളും നിറവേറ്റി കൊടുക്കുവാൻ എനിയ്ക്ക് പ്രാപ്തിയുണ്ട്. അക്കാര്യത്തിൽ ആർക്കും സംശയമില്ലല്ലോ. ഇനി ആ കുടുംബം ഒരു കൂട്ടുകുടുംബം ആണെങ്കിലോ? അതായത് ഞാനും എന്റെ മക്കളും പേരമക്കളും അവരുടെ മക്കളും ഒക്കെയായി ഒരു വലിയ കൂട്ട് കുടുംബം. കുടുംബത്തിൽ പല തരക്കാരായ അംഗങ്ങൾ ഉണ്ട്. കഴിവുള്ളവർ. കഴിവ് കുറഞ്ഞവർ. നല്ല ആരോഗ്യമുള്ളവർ. രോഗികൾ. നല്ല ജോലിയുള്ളവർ. ജോലി ഇല്ലാത്തവർ. അങ്ങിനെ പല തരക്കാർ. ഈ കൂട്ടുകുടുംബത്തിലെ ഓരോ അംഗത്തിന്റെയും ക്ഷേമം ഉറപ്പു വരുത്തേണ്ടത് ആരുടെ ഉത്തരവാദിത്വമാണ്? കാരണവരായ എന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം. ആ ഉത്തരവാദിത്വം നിറവേറ്റുന്നതിന് അമേരിക്കയിൽ പോയി പഠിച്ചു വരേണ്ടതുണ്ടോ? ആരും പറയില്ല വേണമെന്ന്. അതിനുള്ള പ്രാപ്തി എനിയ്ക്കുണ്ട്. ആ പ്രാപ്തി മതി ഒരു രാജ്യം ഭരിയ്ക്കുന്നതിനും.

എനിയ്ക്ക് ഒരു വീട് പണിയണം എന്നിരിയ്ക്കട്ടെ. അതിന് എനിയ്ക്ക് മേസ്ത്രി പണി അറിയേണ്ടതുണ്ടോ? ആശാരിപ്പണി അറിയേണ്ടതുണ്ടോ? പ്ലംബിംഗ് അറിയേണ്ടതുണ്ടോ. ഇതൊന്നും വേണ്ട. എന്റെ കയ്യിൽ കാശുണ്ടായാൽ  മതി.

ഇതുപോലെ തന്നെയാണ് ഒരു രാജ്യം ഭരിയ്ക്കുന്ന ഭരണാധികാരിയുടെ കാര്യവും.

കാര്യങ്ങളെ എന്റെ കണ്ണിൽ കൂടി നോക്കി കാണുവാൻ ഞാൻ ശ്രമിയ്ക്കുകയാണ്. മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ കസേരയിൽ ഇരിയ്ക്കുന്നതായി സങ്കൽപ്പിച്ചുകൊണ്ട് കാര്യങ്ങളെ വിശദീകരിയ്ക്കുന്നതാണ് അതിനുള്ള നല്ല മാർഗം ആയി ഞാൻ കാണുന്നത്.

ഞാൻ ആണ് മുഖ്യമന്ത്രി എങ്കിൽ (1)

ലക്‌ഷ്യം. ഒരു ക്ഷേമ രാഷ്ട്രം

ക്ഷേമ രാഷ്ട്രം എന്നാൽ

യൗവ്വനയുക്തയും അതി സുന്ദരിയും ആയൊരു യുവതി സർവാഭരണ വിഭൂഷിതയായി ഏത് അർദ്ധ രാത്രിയിലും രാജ്യത്തെവിടെയും ഭയമേതുമില്ലാതെ സുരക്ഷിതയായി സഞ്ചരിയ്ക്കുവാൻ കഴിയുന്ന രാഷ്ട്രം ഏതോ ആ രാഷ്ട്രമാണ് ക്ഷേമ രാഷ്ട്രം.

ആദ്യ ഒരു വർഷത്തിനുള്ളിൽ 60 വയസു തികഞ്ഞ എല്ലാവര്ക്കുംഎല്ലാ മാസവും 10,000 രൂപ പെൻഷൻ.

3 വർഷത്തിനുള്ളിൽ 60 വയസ് തികഞ്ഞ എല്ലാവര്ക്കും സർക്കാർ ജീവനക്കാർക്ക് ലഭിയ്ക്കുന്ന അതേ തുകയായി പെൻഷൻ ഏകീകരിയ്ക്കും.

മാറ്റി വായിക്കപ്പെട്ട ശമ്പളം ആണ് പെൻഷൻ എന്നൊരു നിയമം ഉണ്ടെങ്കിൽ അത് മാറ്റി എഴുതും. സംസ്ഥാനത്തെ മുഴുവൻ ആളുകൾക്കും പെൻഷൻ കൊടുക്കേണ്ടത് സർക്കാരിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം ആണ്.

ഒരു വർഷത്തിനുള്ളിൽ സ്വകാര്യ മേഖലയിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നവർക്ക്, പീടിക തൊഴിലാളി മുതൽ തൂപ്പുകാരി വരെ, മിനിമം വേതനം മാസം 20,000 രൂപ ആയി നിജപ്പെടുത്തും.

3 വർഷത്തിനുള്ളിൽ ആ വേതനം, സക്കാർ സർവീസിൽ അതേ ജോലി ചെയ്യുന്ന ആൾക്ക് ലഭിയ്ക്കുന്ന തുകയായി ഉയർത്തും. ഒരേ ജോലിയ്ക്ക് സർക്കാർ സർവീസിൽ എന്ത് ശമ്പളം ലഭിയ്ക്കുന്നോ അതേ ശമ്പളം സ്വകാര്യ മേഖലയിൽ ഉള്ളവർക്കും കൊടുക്കണം. ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരു സർക്കാർ ഓഫീസിലെ ക്ലർക്കിനും ഒരു സ്വകാര്യ സ്ഥാപനത്തിലെ ക്ലർക്കിനും ശമ്പളം തുല്യം ആയിരിയ്ക്കും. സർക്കാർ ആശുപത്രിയിലെ നഴ്സിൻറെ അതേ ശമ്പളം ആയിരിയ്ക്കും സ്വകാര്യ ആശുപത്രിയിലെ നഴ്സിനും. ഇത് മിനിമം ആണ്. മാക്സിമം എത്ര വേണമെങ്കിലും ആവാം.

ഇനി PSC യെ പിരിച്ചു വിടാം. സർക്കാർ സർവീസിലോ സ്വകാര്യമേഖലയിലോ എവിടെ ജോലി ചെയ്താലും ഒരേ ശമ്പളവും പെൻഷനും ആണ് ലഭിയ്ക്കുന്നത് എങ്കിൽ പിന്നെ എവിടെ ജോലി ചെയ്‌താൽ എന്താ? അതോടെ സംവരണത്തിന്റെ പ്രസക്തിയും നഷ്ട്ടപ്പെടുന്നു. PSC പരീക്ഷയുടെ കോച്ചിങ് സെന്ററും അടച്ചു പൂട്ടപ്പെടും.

നിലവിൽ സർക്കാർ ജീവനക്കാർക്ക് ലഭിച്ചു കൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്ന ശമ്പളമോ ആനുകൂല്യങ്ങളോ ഒന്നും വെട്ടി കുറയ്ക്കില്ല. മറിച്ച് പുറത്തുള്ളവരുടെ ശമ്പളവും പെൻഷനും സർക്കാർ ജീവനക്കാരുടേതിന് ഒപ്പമെത്തിയ്ക്കുകയാണ് ചെയ്യുക.

എപ്പോഴൊക്കെ ജീവനക്കാരുടെ ശമ്പളവും പെൻഷനും വർദ്ധിയ്ക്കുന്നോ അപ്പോഴൊക്കെ സംസ്ഥാനത്തെ മുഴുവൻ ജീവനക്കാർക്കും, അത് സർക്കാർ ജീവനക്കാരൻ എന്നോ സ്വകാര്യ മേഖലയിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന ആളെന്നോ വ്യത്യാസമില്ലാതെ, ബാധകമായിരിയ്ക്കും. KSRTC ബസിന്റെ ചാർജ് വർദ്ധിയ്ക്കുമ്പോൾ പ്രൈവറ്റ് ബസിന്റെ ചാർജും വർദ്ധിയ്ക്കുന്നതുപോലെ.

അഞ്ചു വർഷത്തിനുള്ളിൽ സംസ്ഥാനത്തിന്റെ പൊതു കടം പൂജ്യത്തിൽ എത്തിയ്ക്കും.

15 വർഷത്തിനുള്ളിൽ കേരളത്തെ ലോകനിലവാരത്തിൽ എത്തിയ്ക്കും.

20 വർഷത്തിനുള്ളിൽ കേരളത്തെ ലോകോത്തര നിലവാരത്തിൽ എത്തിയ്ക്കും.

ഇത് എങ്ങിനെ സാധ്യമാക്കാം? വളരെ എളുപ്പമല്ലേ?

ഇന്നത്തെ ആധുനിക ടെക്‌നോളജിയെ പരമാവധി ഉപയോഗപ്പെടുത്തണം. അതോടൊപ്പം നമ്മുടെ ചില പോളിസികളും മാറേണ്ടതുണ്ട്.

ഇത്രയും മതി.

നാളെ കാണാം.

 

TV Jose, mob : 8891001003

November 4, 2020